شعر
جایی که قرار نیست توضیح بدهم
بیش از صد شعر در قالبهای غزل، قصیده، رباعی و شعر نو نوشتهام.
و اما شعر، جایی که دیگر قرار نیست چیزی را آموزش بدهم یا توضیح بدهم. فقط باید احساس کنم و بنویسم.
قالبها
سه قالب از سنت کلاسیک فارسی، و یکی نو. آنچه در پی میآید شرح خود قالبهاست، نه شرح شعرها.
- ۰۱
غزل
قالبی کوتاه و تکقافیه که در سنت فارسی بیشتر بار عشق، اشتیاق و فراق را میبرد.
- ۰۲
قصیده
قالب بلند، با یک قافیه در طول ابیات بسیار؛ جایی برای ساختن یک استدلال، نه ثبت یک لحظه.
- ۰۳
رباعی
چهار مصراع، و تمام چرخش اندیشه باید در همانها اتفاق بیفتد.
- ۰۴
شعر نو
سطر مدرن، رها از وزن و قافیهی ثابت قالبهای کلاسیک.
دو دهه
نزدیک به دو دهه است که شعر مینویسم. نوشتن همیشه راهی بوده برای آرام کردن ذهن، فاصله گرفتن از دغدغههای روزمره و ثبت آنچه در ذهن و درونم میگذرد.
شعرها
این بخش برای شعرهاست. هر شعری که بیاید، با متن کامل میآید و با نام همان قالبی که در آن نوشته شده است؛ نه چند سطر انتخابشده از میان آن.
هنوز متن هیچ شعری اینجا منتشر نشده است.
موضوعها
شعرهایی درباره عشق، آدمها، جاده، تنهایی، زندگی و چیزهایی که شاید در گفتوگوی معمولی نتوان برایشان واژه مناسبی پیدا کرد.