جایی که چیزی را نباید توضیح داد

بیشترِ کاری که می‌کنم توضیح دادن است. یک تکنیک، یک مسیر، شیوه‌ی در دست گرفتن دوربین. شعر جایی است که این کار تمام می‌شود. چیزی را نباید نشان داد و قرار نیست کسی با فهمیدنش بیرون برود.

فقط باید حس کنم و بنویسم. این از آنچه به نظر می‌رسد سخت‌تر است، چون عادتِ توضیح دادن تا داخل مصرع دنبالت می‌آید و باید بیرونش کرد.